|
Vanuit
het dagboek van sensei Mc Koy-Dijk over
de WK kata 2010 te Zwitserland
15
april – Eindelijk is de dag aangekomen wanneer we (Stephanno Blokland, Bas
Westening, Marijke van Bodegom, Ellen van Nierop, Arco
Diehof, Hans Duchenne, Marjolein Streng, Silvia den
Ridder, Enzio Alibaks en Carolinen Pham) naar
Zwitserland (Luzern/Kriens)gaan om deel te nemen aan de
WK Kata.
De
laatste keer was oktober 2003 die werd gehouden in
Polen. Ik deed toen als enige Nederlander mee en
eindigde als 13e . Toen ik weer terug kwam
nam ik het initiatief om bij de NKA een selectiegroep
Kata van de grond te krijgen omdat bij de NKA alleen een
selectie kumite was.
Voordat
we deelnamen aan het WK 2010 hebben we wedstrijdervaring
opgedaan in België en Nederland. Tot december 2009
konden karateka’s mij laten zien wat ze op kata-gebied
in huis hadden. Vanaf januari 2010 hebben we bijna
iedere zondag getraind. En hiernaast nog de 1e
zaterdag van de maand trainingen en wat er ook nog bij
komt zijn de training die men zelf had in de eigen
sportschool.
We
hadden om 8.00 uur voorbij
Tilburg afgesproken. Samen met ouders reden we in de
verschillende auto's naar Zwitserland. We kwamen einde
van de middag aan. Nadat wij als selectieteam ingecheckt
hadden op een militaire accommodatie verlieten de ouders
ons. Zij verbleven in verschillende hotels in de buurt.
We spraken af om 20.00 uur gezamenlijk te gaan dineren.
Wij kwamen terecht bij een militair restaurant. Je kon
hier verschillende gerechten eten, van pizza, kip,
salade en vis tot spinazie.
Na het diner ging de selectiegroep terug naar hun
accommodatie, daar hebben we nog gezamenlijk een DVD
gekeken en daarna lekker slapen.
16
april -De volgende dag gaf ik de selectieleden na het ontbijt vrij. Tot 16.00 uur
kon iedereen doen wat hij/zij wou doen. Ik ging met een
aantal mee naar het oude centrum om te shoppen.
We hebben hier ook nog geluncht. Om 15.00 uur waren we
weer terug daar troffen we Silvia aan, die kwam net aan
omdat zij pas vrijdag ochtend kon vertrekken.
Om 16.00 gaf ik nog een lichte training om de stijve
spieren los te maken en nog even de kata doorlopen. Na
de training heb ik met iedereen een individueel gesprek
gevoerd. Wat ik belangrijk vond is dat alle
selectieleden zich voor maar natuurlijk ook tijdens de
wedstrijd lichamelijk maar ook geestelijk goed in hun
lijf zouden zitten. Tot het diner had ik de helft gehad.
De andere helft zijn na het diner aan de beurt gekomen.
17
april
– Op tijd opgestaan. Rustig ontbeten daarna onze spullen gepakt. Om 9.15 uur
werden we opgehaald met een bus om ons naar de sporthal
te brengen. Om 10.30 uur begonnen de wedstrijden Eerst
werden de landen voorgesteld en daarna de
scheidsrechters. Het viel mij op dat er wel heel veel
scheidsrechters uit Rusland kwamen. Misschien zou dit
iets voor de NKA zijn om niet alleen kumite
scheidsrechters op te leiden maar ook kata
scheidsrechters. Deze keer was shihan Koos meegegaan als
Nederlandse scheidsrechter. In het ochtendprogramma
begonnen we met jongens/meisjes tot 18 jaar.
Er werd een splitsing gemaakt tussen jongens en meisjes.
In deze categorieën kwamen Caroline, Enzio en Hans uit.
Caroline en Hans moesten gelijk lopen, ieder op hun
eigen mat. In de 1e ronde krijgen de
deelnemers een verplichte kata opgedragen. Er zijn er in
totaal vijf tw. 4e pinan, 5e pinan,
yantsu. Saiha en tsuki-no-kata. In de 2e
ronde en finale ronde is de kata vrij. Wel opgemerkt dat
je niet een kata loopt die je al gelopen hebt.
Hans moest de 4e pinan lopen. Tijdens het lopen ging hij
om welke reden dan ook over op de 5e pinan.
Deze fout werd beoordeeld met een diskwalificatie.
Caroline moest de tsuki-no-kata lopen en liep deze zo
goed dat ze doorging naar de 2e ronde. Enzio
kwam ook aan de beurt en liep goed en ging dus naar de 2e
ronde. Helaas in de 2e ronde
kwamen Caroline en Enzio punten te kort om in de
finale te komen.
De dames Marijke, Ellen, Marjolein en Silvia kwamen
allemaal in dezelfde poule uit. Op een paar tiende
punten miste Marijke en Marjolein een plek in de 2e
ronde. Ellen en Silvia kwamen wel in de 2e
ronde. Ook in deze ronde liepen ze goed maar qua punten
kwamen ze te kort om bij de laatste 8 te komen.
Stephanno, Bas en Arco kwamen allen uit in de categorie
mannen. Helaas hadden ze allen te weinig punten om door
te gaan naar de 2e ronde.
Na de pauze kwamen de 2e ronde en de finale
ronde. Ook het onderdeel teamkata kwam aanbod. We hadden
3 teams en alle 3 haalden ze de 2e ronde.
Maar ook nu helaas geen plek in de finale.
Ik
kan zeggen ondanks dat we geen prijs hebben gehaald het
niveau van ons selectieteam niet veel onder deed van de
andere landen. Op katawedstrijden gaat het natuurlijk
vaak om een paar tiende punten die je nodig hebt om een
ronde verder te komen. De bekers zijn deze keer naar
Zwitserland, Engeland en Rusland gegaan en dat heeft
niet alleen te maken dat hun niveau hoger was. Voor ons
allen is dit weer een hele ervaring en dat pakt niemand
ons meer af. De aanmoedigingen van onze supporters was
ook geweldig. . Ik zal zeggen op naar het volgende WK
kata wanneer dat ook moge zijn.
|